поручик
 | Signifoj |
 | Atributoj |
| fleksio de vorto поручик laŭ tipo 3a | ||
| kazo | sing. | plur. |
| nom. | пору́чик | пору́чики |
| gen. | пору́чика | пору́чиков |
| dat. | пору́чику | пору́чикам |
| akuz. | пору́чика | пору́чиков |
| inst. | пору́чиком | пору́чиками |
| prep. | пору́чике | пору́чиках |
Substantivo, anima, vira genro, 2-a deklinacio (tipo de deklinacio 3a laŭ klasifikado de A.A. Zaliznjak); en XVIII-XIX jarcentoj ankaŭ estis uzata formo порутчик.
 | Elparolo |
Sono : ( lingvo -ru- ) (dosiero)
 | Samsencaĵoj |
 | Referencoj kaj literaturo |
- EORU, Granda Vortaro de Boriso Kondratjev: „поручик“.
- La Simpla Vortaro, „поручик“.
- Glosbe, la multlingva reta vortaro: „поручик“.
Tatoeba, la fraza tradukvortaro, frazoj kun tradukoj al Esperanto "поручик"
.png){kind=small}