tineo

Esperanto

Substantivo

 tine + o ( eo , SB )

Kazo	Ununombro	Plurnombro
Nominativo	tineo	tineoj
Akuzativo	tineon	tineojn

tineo

Deveno

el la latina vorto " tinea " ^→ la

Elparolo

• IFA:  tiˈneo 

• Sono :

  (

  lingvo -eo-

  )

  (dosiero)

  ,

  (

  lingvo -eo-

  )

  (dosiero)

Signifoj

1. (insekto) insekto el superfamilio Tineoidea; papilieto kies raŭpo manĝas lanon

Tradukoj

   

angla: moth → en ĉina: 蛾 → zh é franca: mite → fr hispana: polilla → es ina

japana: 蛾 → fr ga korea: 나방 → ko nabang portugala: mariposa → pt ina rusa: моль → ru ina sveda: mal → sv komuna

Referencoj kaj literaturo

• Ĉefred. G. Waringhien, Plena Ilustrita Vortaro de Esperanto (PIV), SAT: Paris, 2005 -- kapvorto "tineo".
• LA OPORTUNA VORTARO (paĝo 85)