terkarbo

Esperanto

 Substantivo

 ter(o) + karb(o) + o ( eo , SB )

Kazo	Singularo	Pluralo
Nominativo	terkarbo	terkarboj
Akuzativo	terkarbon	terkarbojn

specimeno de bitumeca terkarbo

Prononco

Sono :

(

lingvo -eo-

)

(dosiero)

Signifoj

1. (mineralo) minerala karbo kiu estas uzata kiel brulaĵo; solida fosilia brulaĵo estiĝinta el ligno de praaj arbaroj

   Sinonimoj: minkarbo, ŝtonkarbo, karbo

   Vidu ankaŭ: lignokarbo

Tradukoj

   

angla: coal → en  germana: Kohle → de ina  hispana: carbón → es vira

franca: charbon → fr vira inuktituta: ᐊᐅᒫᓗᒃ → iu , ᐊᕐᔭᒃᓴᖅ → iu  portugala: carvão → pt vira  sveda: kol → sv neŭtra

Fontoj kaj citaĵoj