plori
Aspekto
Esperanto
[redakti]Verbo
[redakti]
plor + i ( eo , VE )
| Tenso | Estinteco | Estanteco | Estonteco |
|---|---|---|---|
| Indikativo | ploris | ploras | ploros |
| Adjektiva aktiva participo | plorinta | ploranta | ploronta |
| Substantiva aktiva participo | plorinto | ploranto | ploronto |
| Adverba aktiva participo | plorinte | plorante | ploronte |
| Moduso | |||
| Infinitivo | plori | ||
| Volativo | ploru | ||
| Kondicionalo | plorus | ||
| Signifoj |
- (netransitiva; psikologio) montri sian malĝojon aŭ doloron per larmoj kaj parte eĉ ĝemetoj
- Kio okazis, ke vi ploras?
- Ofte kantas la buŝo, kiam ploras la koro.
- Ploranton ni evitas, ridanton ni imitas.
- Ŝi ploregis pri la morto de sia infano.
- Ne estu tia plorema, vi jam estas aĝa!
- Mi iras al la bebo, ĉar ĝi ekploris.
- Ĉiuj priploris la mortintan patron.
- Parencaĵoj: ploro
| Tradukoj |
| Referencoj kaj literaturo |
plor
"reta-vortaro.de" plori- Ĉefred. G. Waringhien, Plena Ilustrita Vortaro de Esperanto (PIV), SAT: Paris, 2005 -- kapvorto "plori".