kredi

El Vikivortaro
Iri al: navigado, serĉi

Esperanto[redakti]

kred + -i

Etimologio[redakti]

De latina "crēdĕre" kiu signifas "kredi".

Verbo[redakti]

kredi

Tempo Vortformo Aktiva
participo
Pasiva
participo
as-tempo kredas kredanta kredata
is-tempo kredis kredinta kredita
os-tempo kredos kredonta kredota
us-modo kredus kredunta kreduta
u-modo kredu
  1. Rigardi ion kiel verdiritan, ne postulante pruvojn.
    Mi kredas, ke ĉiuj popoloj estas egalaj.
    Ne kredas ŝtelisto, ke honestaj ekzistas.
    Disputo kredigas, sed ne certigas.
  2. Rigardi kiel verdireman, ne postulante pruvojn.
    Ĉu vi ne kredas al mi?!
    Kiu mensogis per unu vorto, ne trovos kredon ĝis la morto.
    Vi estas kredinda homo (meritanta kredon).
  3. Akcepti de iu ion kiel veraĵon.
    Kara, vi povas tion kredi al mi!
  4. Rigardi ion kiel efektivan aŭ efektiviĝontan, ne postulante pruvojn.
    Mi kredas pri via senkulpeco.
    Al promeso oni ne kredas, - kredu, kiu posedas.
    Ŝi kredeble ne povos veni al mi hodiaŭ.
    Mi ĝuis nekredeblan belecon de la naturo.
  5. Rigardi iun kiel vere ekzistantan, aŭ kiel sanktan, sen pruvoj.
    Ĉu vi kredas je Dio?
    Ŝi ne ŝatas paroli pri sia kredado.
    Li estas religia kredanto kaj mi estas liberkreda.
    Mi ne komprenas, kial mia nekredado vin ĝenas.

Nuvola filesystems www.png Tradukoj[redakti]


Fontoj:

Revo.png kredi