jaulen
Aspekto
| Tempo | Persono | Vortformo |
|---|---|---|
| As-tempo | ich | jaule |
| du | jaulst | |
| er, sie, es | jault | |
| Is-tempo | ich | jaulte |
| Participo 2 | gejault | |
| Subjunktivo 2 | ich | jaulte |
| U-modo | Ununombro | jaule |
| Multenombro | jault | |
| Helpa verbo | haben | |
| Ĉiuj aliaj formoj: jaulen (konjugacio) | ||
| Silabseparo |
- jau·len, preterito: jaul·te, participo: ge·jault
| Elparolo |
Signifoj en la germana:
- intransitiv:
- [1] einen langen, klagenden Ruf von sich geben
| Deveno |
- Das Wort wurde um 1800 aus dem Niederländischen ins Hochdeutsche übernommen. Es ist lautmalender Herkunft.[1]
| Ekzemploj |
- [1] Des Nachbars Hund jault jede Nacht.
- [1] Wölfe und Hunde jaulen.
| Tradukoj |
| Referencoj kaj literaturo |
- [1] Digitales Wörterbuch der deutschen Sprache „jaulen“
- [1]
- [1] Uni Leipzig: Wortschatz-Lexikon „jaulen“.
| Fontoj kaj citaĵoj |
- ↑ Dudenredaktion (Hrsg.): Duden, Das Herkunftswörterbuch. Etymologie der deutschen Sprache. In: Der Duden in zwölf Bänden. 4. Auflage. Band 7 Dudenverlag, Mannheim/Leipzig/Wien/Zürich ISBN 978-3-411-04074-2