banto

Esperanto

 Substantivo

Kazo	Ununombro	Plurnombro
Nominativo	banto	bantoj
Akuzativo	banton	bantojn

banto

Deveno

• el la rusa vorto " бант " ^→ ru kaj la germana vorto " Band " ^→ de

Signifoj

1. speco de nodo, ĉe kiu oni ornamcele lasas du rimarkindajn buklojn aranĝitaj ambaŭflanke de streĉe ligita centro

Vortfaradoj kaj vortgrupigadoj

bantkravato ‎

Tradukoj

   

angla: [1] band → en germana: [1] Schleife → de ina, Band → de neŭtra hispana: [1] lazo → es vira kataluna. [1] llaç latva: [1] lente ina malsuprasoraba: [1] šlejfa ina

portugala: [1] laço → pt vira rumana: [1] bandă → ro rusa: [1] бант → ru vira suprasoraba: sekla ina sveda: rosett → sv komuna

Referencoj kaj literaturo

• Ĉefred. G. Waringhien, Plena Ilustrita Vortaro de Esperanto (PIV), SAT: Paris, 2005 -- kapvorto "banto".
• Majstro, la Esperanta multlingva tradukvortaro: „banto“.

Fontoj kaj citaĵoj