zumi
Aspekto
Esperanto
[redakti]Verbo
[redakti]
zum + i ( eo , VE )
| Tenso | Estinteco | Estanteco | Estonteco |
|---|---|---|---|
| Indikativo | zumis | zumas | zumos |
| Adjektiva aktiva participo | zuminta | zumanta | zumonta |
| Adjektiva pasiva participo | zumita | zumata | zumota |
| Substantiva aktiva participo | zuminto | zumanto | zumonto |
| Substantiva pasiva participo | zumito | zumato | zumoto |
| Adverba aktiva participo | zuminte | zumante | zumonte |
| Adverba pasiva participo | zumite | zumate | zumote |
| Moduso | |||
| Infinitivo | zumi | ||
| Volativo | zumu | ||
| Kondicionalo | zumus | ||
- (verbo ambaŭtransitiva)
| Deveno |
| Signifoj |
- (netransitiva) soni kontinue, malakute, mallaŭte, sed senteble kaj kutime ĝene
- (transitiva) sonigi ion kvazaŭ tiele
| Ekzemploj |
- [1] "Almenaŭ ĉi tiuj restis vivantaj" - li pensas, la kapo zumas, fermiĝas la okuloj. Morgaŭ mi devas prezenti la fakturon - li pensis ankoraŭ.[1]
Sintakso:
- verbo netransitiva:
- io zumas » La abelo zumas.
- nerekta komplemento: io zumas al iu » Tio muziko zumas al li (t.e. la muziko lin ĝenas).
- cirkonstanca komplemento: io zumas al iu en ie » La bruo zumas al ŝi en la kapo, en la cerbo.
- verbo transitiva:
- zumi ion » La infano zumas ian kanton.
| Vidu ankaŭ |
| Tradukoj |
| Referencoj kaj literaturo |
| Fontoj kaj citaĵoj |
- ↑ István Nemere. La naŭa kanalo. Budapeŝto, 1981, p. 28-29.