tanino

Esperanto

 Substantivo

Kazo	Singularo	Pluralo
Nominativo	tanino	taninoj
Akuzativo	taninon	taninojn

Vorterseparo

tanin + o

Signifoj

1. (kemio) ekstrakto el pulvorigita ŝelo de la kverko, de la kastanarbo; kristala pulvoro uzata en la medicino, en la ledfabrikado

Tradukoj

   

angla: tannin → en

Fontoj kaj citaĵoj

Referencoj kaj literaturo

Kabe. Vortaro de Esperanto. Parizo: Esperantista Centra Librejo, 1922 (2‑a eldono).

portugala

Prononco

• IFA:  /tɐ̃nĩnʊ/ 

 Substantivo

Portugala substantivo	Ununombro	Multenombro
maskla genro	o tanino	os taninos

1. tanino