poliedro

Esperanto

 Substantivo

Kazo	Singularo	Pluralo
Nominativo	poliedro	poliedroj
Akuzativo	poliedron	poliedrojn

Vorterseparo

poliedr + o

Signifoj

1. (geometrio) korpo, limigita ĉiuflanke de ebenoj, sin reciproke renkontantaj

Tradukoj

   

angla:

Fontoj kaj citaĵoj

Referencoj kaj literaturo

Kabe. Vortaro de Esperanto. Parizo: Esperantista Centra Librejo, 1922 (2‑a eldono).

portugala

Prononco

• IFA:  /poliedɾʊ/ 

 Substantivo

Portugala substantivo	Ununombro	Multenombro
maskla genro	o poliedro	os poliedros

1. poliedro