logogrifo

Esperanto

 Substantivo

Kazo	Singularo	Pluralo
Nominativo	logogrifo	logogrifoj
Akuzativo	logogrifon	logogrifojn

Vorterseparo

logogrif + o

Signifoj

1. problemo, en kiu el intermiksitaj silaboj oni devas kunmeti la vortojn, al kiuj ili apartenas

Tradukoj

   

angla: logogriph → en

Fontoj kaj citaĵoj

Referencoj kaj literaturo

Kabe. Vortaro de Esperanto. Parizo: Esperantista Centra Librejo, 1922 (2‑a eldono).

portugala

Prononco

• IFA:  /logogɾifʊ/ 

 Substantivo

Portugala substantivo	Ununombro	Multenombro
ina genro	a logogrifo	as logogrifos

1. logogrifo