figo

Esperanto

 Substantivo

Kazo	Singularo	Pluralo
Nominativo	figo	figoj
Akuzativo	figon	figojn

Vorterseparo

fig + o

Signifoj

1. (botaniko) frukto de la figarbo

Tradukoj

   

angla: fig → en

Fontoj kaj citaĵoj

Referencoj kaj literaturo

Kabe. Vortaro de Esperanto. Parizo: Esperantista Centra Librejo, 1922 (2‑a eldono).

portugala

Prononco

• IFA:  /figʊ/ 

 Substantivo

Portugala substantivo	Ununombro	Multenombro
maskla genro	o figo	os figos

1. figo