elegia

Esperanto

 Adjektivo

Kazo	Singularo	Pluralo
Nominativo	elegia	elegiaj
Akuzativo	elegian	elegiajn

Vorterseparo

elegi + a

Signifoj

1. havanta ecojn de elegio#: malĝoja#: elegia tono

Tradukoj

   

angla: elegaic → en

Fontoj kaj citaĵoj

Referencoj kaj literaturo

Kabe. Vortaro de Esperanto. Parizo: Esperantista Centra Librejo, 1922 (2‑a eldono).

portugala

Prononco

• IFA:  /eleʒiɐ/ 

 Substantivo

Portugala substantivo	Ununombro	Multenombro
ina genro	a elegia	as elegias

Signifoj

1. elegio