adepto

Esperanto

 Substantivo

Kazo	Ununombro	Plurnombro
Nominativo	adepto	adeptoj
Akuzativo	adepton	adeptojn

Vorterseparo

adept + o

Signifoj

1. partiano de doktrino, de sekto

   adepto de la epikurismo

2. persono, konanta arton, sciencon kaj sin okupanta per ili

   adepto de la pentrarto

Tradukoj

   

angla: acolyte → en

Fontoj kaj citaĵoj

Referencoj kaj literaturo

Kabe. Vortaro de Esperanto. Parizo: Esperantista Centra Librejo, 1922 (2‑a eldono).

portugala

Prononco

• IFA:  /adeptʊ/ 

 Substantivo

Portugala substantivo	Ununombro	Multenombro
maskla genro	o adepto	os adeptos

1. adepto