edzino

edzino (Esperanto)

prononco: IPA [ ]

signifo:

substantivo

1. Virino laŭleĝe ligita kun viro (aŭ en certaj ŝtatoj eble kun alia virino) por kunvivado kaj fondo de familio.

ekzemploj:

1. Hieraŭ mi vidis vian edzinon.

2. Sinjoro Petro kaj lia edzino tre amas miajn infanojn; mi ankaŭ tre amas iliajn (infanojn).

3. La edzino de mia patro estas mia patrino kaj la avino de miaj infanoj.

4. La patro de mia edzino estas mia bopatro, mi estas lia bofilo, kaj mia patro estas la bopatro de mia edzino.

5. Ĉiuj parencoj de mia edzino estas miaj boparencoj, sekve ŝia frato estas mia bofrato, ŝia fratino estas mia bofratino; mia frato kaj fratino (gefratoj) estas la bogefratoj de mia edzino.

• sintakso:
• kunteksto: 1. havi edzinon
• sinonimoj:
• antonimoj: 1. edzo
• frazeologio:
• etimologio:
• notoj:

tradukoj:

• angla: 1. wife (en)
• belorusa: 1. жонка (be)
• ĉeĥa: 1. manželka (cs)
• dana: 1. kone (da)
• franca: 1. femme f (fr), épouse f (fr)
• hebrea: 1. אשה (he)
• hispana: 1. esposa f (es)
• germana: 1. Frau f (de), Ehefrau f (de)
• hungara: 1. feleség (hu)
• interlingvao : sposa
• itala: 1. moglie f (it)
• japana: 妻 (つま)
• kroata: 1. supruga (hr), žena (hr)
• nederlanda: 1. vrouw (nl), echtgenote (nl)
• pola: 1. żona f (pl), małżonka f (pl)
• rusa: 1. жена f (ru), супруга f (ru)
• serba: 1. жена f (sr), супруга f (sr)
• volapuko : matan , jimatan