dimanĉo

dimanĉo (Esperanto)

prononco: IPA [dimanʧo]

Substantivo; Tago de la semajno

1. tago de la semajno inter sabato kaj lundo; ordinare la sepa (ekzemple, laŭ ISO 8601) aŭ la unua tago (ekzemple, en Nordameriko) de la semajno.

ekzemploj:

1., 2. Dimanĉo sekvas sabaton kaj antaŭvenas lundon.

sintakso:
kunteksto:
sinonimoj:
antonimoj:
frazeologio:
etimologio: el la franca dimanche
notoj:

vidu ankaŭ:

lundo, mardo, merkredo, ĵaŭdo, vendredo, sabato, dimanĉo

tradukoj:

 

angla: 1., 2. Sunday (en) finna: 1., 2. sunnuntai (fi) franca: 1., 2. dimanche m (fr) germana: 1., 2. Sonntag m (de) greka: 1., 2. Κυριακή f (el) hebrea: 1., 2. יום ראשון (yom riŝon) (he) hispana: 1., 2. domingo m (es)

itala: 1., 2. domenica f (it) japana: 1., 2. 日曜日 (にちようび, nichiyoubi) (ja) kroata: 1., 2. nedjelja (hr) nederlanda 1., 2. zondag m (nl) pola: 1., 2. niedziela f (pl) rusa: 1., 2. воскресенье (ru) sveda: 1., 2. söndag (sv) volapuko : sudel