lundo

Esperanto

lund + o

Prononco

IFA: [lundo]

Deveno

El la franca lundi

Substantivo; Tago de la semajno

lundo

	Ununombro	Multenombro
Nominativo	lundo	lundoj
Akuzativo	lundon	lundojn

1. tago de la semajno inter dimanĉo kaj mardo; ordinare la unua (ekzemple, laŭ ISO 8601) aŭ la dua tago (ekzemple, en Nordameriko) de la semajno.

1. 2. Lundo sekvas dimanĉon kaj antaŭvenas mardon.

Vidu ankaŭ

lundo | mardo | merkredo | ĵaŭdo | vendredo | sabato | dimanĉo

Tradukoj

 

angla: 1., 2. Monday (en) finna: 1., 2. maanantai (fi) franca: 1., 2. lundi m (fr) germana: 1., 2. Montag m (de) hispana: 1., 2. lunes m (es)

itala: 1., 2. lunedì m (it) kroata: 1., 2 ponedjeljak (hr) pola: 1., 2. poniedziałek m (pl) sveda: 1., 2. måndag (sv) volapuko : mudel

Fontoj:

•  lundo