adverbo

Esperanto

adverb + o

Prononco

IFA: /ad'verbo/

Deveno

El la latina adverbium.

Substantivo

ad.ver.bo

	Ununombro	Multenombro
Nominativo	adverbo	adverboj
Akuzativo	adverbon	adverbojn

1. (gramatiko) vorto, kiu komplementas la sencon de verbo, adjektivo aŭ tuta frazo, indikante diversajn cirkonstancojn (pli ofte la tempon, la manieron kaj la gradon).

Vidu ankaŭ

• adjektivo
• substantivo
• verbo

Tradukoj

 

angla : adverb franca : adverbe germana : Nebenwort

pola : przysłówek portugala : advérbio rusa : нарѣчіе volapuko : ladvärb

Fontoj:

•  adverbo