senco
El Vikivortaro
[redakti] Esperanto
[redakti] Substantivo
senco
| Ununombro | Multenombro | |
|---|---|---|
| Nominativo | senco | sencoj |
| Akuzativo | sencon | sencojn |
- Maniero, kiel vorto aŭ frazo estas komprenota.
- La senco de tiuj vortoj estas malsama.
- Mia tuta vivo perdis sencon kaj valoron.
- Tiurilate mi sentas min tute kontraŭsence de la aliaj homoj.
- Iusence tio estas interesa laboro.
- Tiuj anglalingvaj verboj estas plursencaj.
- Pli valoras senlaboreco, ol sensenca laboremeco.
- Vi parolas sensencaĵon!
