vosto

Esperanto

Vosto

 Substantivo

Kazo	Singularo	Pluralo
Nominativo	vosto	vostoj
Akuzativo	voston	vostojn

Elparolo

• IFA:  ˈvosto 

Elparolo

Sono :

(

lingvo -eo-

)

(dosiero)

Signifoj

1. Lasta korpoparto malantaŭ la postaj membroj de diversaj vertebruloj, konsistanta el la ekstremo de spino kovrita de muskoloj kaj haŭto

Deveno

el la rusa vorto " хвост " ^→ ru

Tradukoj

   

angla: tail → en centra bikola: ikog → bcl franca: queue → fr germana: Schwanz → de hispana: cola → es

Kotavao: ault itala: coda → it pola: ogon → pl Solresolo: doremidofa

Referencoj kaj literaturo

• Majstro, la Esperanta multlingva tradukvortaro: „vosto“.