rifuĝinto

Esperanto

Substantivo

 rifuĝ(o) + int + o ( eo , SB )

Kazo	Ununombro	Plurnombro
Nominativo	rifuĝinto	rifuĝintoj
Akuzativo	rifuĝinton	rifuĝintojn

Prononco

IFA:  [riˈfud͡ʒinto] 

Sono :

(

lingvo -eo-

)

(dosiero)

Signifoj

1. (socio) persono kiu estis devigita forlasi sian kutiman vivlokon pro persekuto, milito, foresto de vivresursoj, aŭ simile

Tradukoj

   

angla: refugee → en

indonezia: pengungsi → id sveda: flykting → sv komuna

Referencoj kaj literaturo

• Ĉefred. G. Waringhien, Plena Ilustrita Vortaro de Esperanto (PIV), SAT: Paris, 2005 -- kapvorto "rifuĝinto".
• Tatoeba, la fraza tradukvortaro, frazoj kun tradukoj al aliaj lingvoj "rifuĝinto"