prantuca

Kotavao

 Substantivo

• (nursingulara)

Deveno

kunmeto el prantaf kaj -uca

Elparolo

• IFA:  pranˈtuʃa 

Sono :

(

lingvo -avk-

)

(dosiero)

Signifoj

1. rezistemeco

   Va prantuca ke rebava weslá.

   Mi testas la fortecon de la muro.

Referencoj kaj literaturo

• la kotavaa lingva enciklopedio Kotapedia
• (vorto de la plena inventaro de Kotapedia)

Fontoj kaj citaĵoj