pergameno

Esperanto

 Substantivo

Kazo	Ununombro	Plurnombro
Nominativo	pergameno	pergamenoj
Akuzativo	pergamenon	pergamenojn

Vorterseparo

pergamen + o

Signifoj

[1] felo (ĉefe de ŝafo) preparita por skribado.

Deveno

El la malnova greka περγαμηνή (pergamēnḗ) kaj ĉi tio el Πέργαμος (Pérgamos, urbo en Turkio).

   

angla: [1] parchment → en germana: [1] Pergament → de neŭtra hispana: [1] pergamino → es

pola: [1] pergamin → pl rumana: [1] pergament → ro

Referencoj kaj literaturo

• Majstro, la Esperanta multlingva tradukvortaro: „pergameno“.

Fontoj kaj citaĵoj