manki

El Vikivortaro
Jump to navigation Jump to search

Esperanto[redakti]

Verbo[redakti]

manki

Tempo aŭ modo Estinta Estanta Estonta
Realfakta mankis mankas mankos
Adjektiva aktiva participo mankinta mankanta mankonta
Ordona manku
Kondiĉa mankus
Ĉiuj aliaj formoj: manki (konjugacio)
  1. Ne esti aŭ esti en ne sufiĉa kvanto, por atingi normalan kompletecon.
    Ankoraŭ mankas kelkaj glasoj.
    Por gasto ne petita mankas kulero.
    Mark hodiaŭ ne venis al la kursoj - li estas mankanto.
    Ŝi manĝis tre malmulte kaj pro tio aperis nutromanka malsano.
  2. Tute ne esti, aŭ esti en ne sufiĉa kvanto, por kontentigi la bezonon.
    Ĉe tro ĝentila ekstero mankas sincero.
    Al la papero ne mankas tolero.
    Manko de oro ne estas malhonoro.
    Troa manĝemo de la gastoj mankigas panon.
  3. Doni senton de nenormaleco, nekompleteco, nekontenteco.
    Tre mankis al ni, ke vi ne ĉeestis.

Globe of letters.svgTradukoj
[redakti]


Fontoj:
[redakti]