leĝo

Esperanto

 Substantivo

Kazo	Ununombro	Plurnombro
Nominativo	leĝo	leĝoj
Akuzativo	leĝon	leĝojn

leĝ + o

1. (politiko) regulo donita de homa aŭtoritato (reganto, parlamento, eklezio ktp.)
2. (scienco) regulo ekzistanta sen homa influo kaj trovita per empiriaj observoj kaj/aŭ logika dedukto (precipe en fiziko)

Tradukoj

   

angla: law → en  ĉina: 法 → zh franca: loi → fr  germana: Gesetz → de  Ido: lego → io

latina: lex → la pola: ustawa → pl , prawo → pl portugala: lei → pt rusa: закон → ru sveda: (en) lag → sv

Fontoj kaj citaĵoj