koncentriteco

Esperanto

Substantivo

 koncentr(i) + it + ec + o ( eo , SB )

Kazo	Ununombro	Plurnombro
Nominativo	koncentriteco	koncentritecoj
Akuzativo	koncentritecon	koncentritecojn

Signifoj

1. (kemio) grando priskribanta kvanton de substanco distribuita en alia substanco donita kiel kvociento inter moluso kaj volumeno, maso kaj maso, maso kaj volumeno aŭ simile, kaj per taŭgaj unuoj kiel mol/l aŭ aliaj

   Sinonimoj: koncentreco

Tradukoj

   

angla: concentration → en

indonezia: konsentrasi → id sveda: koncentration → sv komuna