kolumo

Esperanto

Substantivo

 kol(o) + um + o ( eo , VE )

Kazo	Ununombro	Plurnombro
Nominativo	kolumo	kolumoj
Akuzativo	kolumon	kolumojn

kolumo de ĉemizo	ruŝa kolumo de verkisto Miguel de Cervantes Saavedra

Signifoj

1. (vestaĵo) parto de vesto ĉirkaŭanta la kolon

   Vidu ankaŭ: ĵaboto

Ekzemploj

[1] La vento ekŝiris kolumon de lia mantelo.

[2] kolumo de ĉemizo; kolumo el sciuraj vostoj tute kovris ŝian vizaĝon; ŝalforma kolumo de virina mantelo; refaldita, mola kolumo; movebla kolumo.

Tradukoj

   

angla: collar → en franca: col → fr Volapuko: kolet → vo

Fontoj kaj citaĵoj