kapitulaci

Esperanto

 Verbo

Tenso	Estinteco	Estanteco	Estonteco
Indikativo	kapitulacis	kapitulacas	kapitulacos
Adjektiva aktiva participo	kapitulacinta	kapitulacanta	kapitulaconta
Substantiva aktiva participo	kapitulacinto	kapitulacanto	kapitulaconto
Adverba aktiva participo	kapitulacinte	kapitulacante	kapitulaconte
Moduso
Infinitivo	kapitulaci
Volativo	kapitulacu
Kondicionalo	kapitulacus

Deveno

el la angla vorto " capitulate " ^→ en kun sama signifo

Vorterseparo

kapitulac + i

Signifoj

1. (netransitiva) (militado) ĉesigi siajn militajn klopodojn kaj agnoski sian finan malvenkon, ofte sub striktaj kondiĉoj starigitaj far la kontraŭulo

   Japanlando kaputilacis tri monatojn post fino de la dua mondmilito en Eŭropo.

   Antonimoj: venki

2. (netransitiva) (figursenca) ĉesigi siajn klopodojn pri io alia ol milito; ŝanĝi sian opinion pro premo

   Kun la ideo de armitaj instruistoj via partio denove kapitulacas sub la premo de la armila industrio.

   Sinonimoj: rezigni

Derivaĵoj

kapitulaco

Tradukoj

 (militado)  

germana: [1] kapitulieren → de angla: [1] to capitulate → en, to surrender → en eŭska: [1] kapitulatu franca: [1] capituler → fr hispana: [1] capitular → es itala: [1] capitolare → it

indonezia: menyerah kalah → id, berkapitulasi → id pola: [1] kapitulować → pl portugala: [1] capitular → pt rumana: [1] capitula → ro rusa: [1] сдаваться → ru sdavacja sveda: [1] kapitulera → sv turka: [1] teslim olmak → tr

 (figursenca)  

angla: capitulate → en

sveda: kapitulera → sv, ge upp → sv