grimpi

El Vikivortaro
Jump to navigation Jump to search

Esperanto[redakti]

grimp + i

Open book 01.svg Verbo[redakti]

grimpi

Tempo aŭ modo Estinta Estanta Estonta
Realfakta grimpis grimpas grimpos
Adjektiva aktiva participo grimpinta grimpanta grimponta
Ordona grimpu
Kondiĉa grimpus
Ĉiuj aliaj formoj: grimpi (konjugacio)
  1. Pene transloki sian korpon sur oblikva aŭ vertikala surfaco, uzante la krurojn kaj eventuale la brakojn.
    Mia kato grimpis sur la arbon kaj ne volas malsupreniĝi.
    Nia grimpado daŭris kelkajn horojn.
    Li estas sperta grimpisto.
    Mi apenaŭ elgrimpis el la marĉejo.
    Ŝi engrimpis en la boaton.
    Ili malsuprengrimpis la ŝtuparon.
    Ni suprengrimpis sur la rokon por pli bone ĉion vidi.
  2. Teni sin stara aŭ suprendirekta, fiksiĝante per adventivaj radikoj, krampoj, ĉiroj, dornoj, dornetoj kaj simile.
    Pizo volve grimpas la bastoneton.
    Lupolo estas grimpa planto / grimpoplanto.

Globe of letters.svgTradukoj
[redakti]


Fontoj: