finnlandiĝo

Esperanto

 Substantivo

 finnland(o) + iĝ + o ( eo , SB )

Kazo	Singularo	Pluralo
Nominativo	finnlandiĝo	finnlandiĝoj
Akuzativo	finnlandiĝon	finnlandiĝojn

Signifoj

1. (politiko; insulta) kutimo de malpli forta ŝtato sekvi volon de pli potenca ŝtato, same kiel en Finnlando post dua mondmilito

Tradukoj

 (politiko)  

angla: finlandization → en germana: Finnlandisierung → de finna: suomettuminen → fi, finlandisaatio → fi

Vortfaradoj kaj vortgrupigadoj

(neniuj)