bombo

Esperanto

Substantivo

 bomb + o ( eo , SB )

Kazo	Ununombro	Plurnombro
Nominativo	bombo	bomboj
Akuzativo	bombon	bombojn

simbolo de bombo	pezaj bomboj uzataj dum dua mondomilito

Signifoj

1. (armilo) eksplodema objekto transportebla permane aŭ per maŝinoj kaj veturiloj, sed sen propra propulso

   Vidu ankaŭ: pafaĵo, torpedo, misilo

Tradukoj

   

angla: bomb → en

indonezia: bom → id sveda: bomb → sv komuna

Referencoj kaj literaturo

• Ĉefred. G. Waringhien, Plena Ilustrita Vortaro de Esperanto (PIV), SAT: Paris, 2005 -- kapvorto "bombo".