arkeologo

Esperanto

 Substantivo

Kazo	Ununombro	Plurnombro
Nominativo	arkeologo	arkeologoj
Akuzativo	arkeologon	arkeologojn

 arkeo + log + o ( eo , SB )

Deveno

el la grekaj antikvaj vortoj " αρχαίος " (= malnova) kaj " λόγος " (= scienco)

Signifoj

1. (profesio; arkeologio) profesiulo pri arkeologio; historiisto kies ĉefa labormetodo estas elfosado kaj interpretado de la trovita materialo

   Parencaĵoj: arkeologio

   Rimarkoj: Teorie ebla vorto "arkeologiisto" kiel sinonimo estas apenaŭ uzata.

Tradukoj

 (profesio) profesiulo pri arkeologio  

angla: archeologist → en, archaeologist → en germana: Archäologe → de vira

indonezia: arkeolog → id rusa: археолог → ru vira sveda: arkeolog → sv komuna

Referencoj kaj literaturo

• Ĉefred. G. Waringhien, Plena Ilustrita Vortaro de Esperanto (PIV), SAT: Paris, 2005 -- kapvorto "arkeologo".
• La Simpla Vortaro, „arkeologo“.
• Majstro, la Esperanta multlingva tradukvortaro: „arkeologo“.
• Tatoeba, la fraza tradukvortaro, frazoj kun tradukoj al aliaj lingvoj "arkeologo"