aranĝi
Aspekto
| Vorterseparo |
aranĝi
| Tenso | Estinteco | Estanteco | Estonteco |
|---|---|---|---|
| Indikativo | aranĝis | aranĝas | aranĝos |
| Adjektiva aktiva participo | aranĝinta | aranĝanta | aranĝonta |
| Adjektiva pasiva participo | aranĝita | aranĝata | aranĝota |
| Substantiva aktiva participo | aranĝinto | aranĝanto | aranĝonto |
| Substantiva pasiva participo | aranĝito | aranĝato | aranĝoto |
| Adverba aktiva participo | aranĝinte | aranĝante | aranĝonte |
| Adverba pasiva participo | aranĝite | aranĝate | aranĝote |
| Moduso | |||
| Infinitivo | aranĝi | ||
| Volativo | aranĝu | ||
| Kondicionalo | aranĝus | ||
- Meti laŭ ĝusta ordo, en taŭgan pozicion.
- Aranĝu la liton.
- Mi aranĝis min komforte.
- Ni aliaranĝu la ĉambron, ĉar tia aranĝo ne plaĉas al mi.
- Vidu, kiel vi aspektas? Viaj vestoj estas malaranĝitaj!
- Via hararanĝo estas tre bela.
- Moroj kaj vivaranĝoj estas tute aliaj en tiu lando.
- Prizorgi kaj kunmeti la detalojn de afero, por ke ĝi povu okazi kaj bone stati.
- UEA aranĝas Universalan Kongreson.
- Kiu kaĉon aranĝas, tiu ĝin manĝas.
- Aranĝite, ordigite.
- Tro kara aranĝo por malkara tagmanĝo.
- Mi jam trovis kelkajn aranĝemajn helpantojn.
- La cirkonstancoj aranĝiĝis feliĉe.
| Derivaĵoj |
| Tradukoj |
|
|
| Referencoj kaj literaturo |
| Referencoj kaj literaturo |