Saltu al enhavo

tabuo

El Vikivortaro

Esperanto[redakti]

 Substantivo[redakti]

Kazo Ununombro Plurnombro
Nominativo tabuo tabuoj
Akuzativo tabuon tabuojn
  1. Moro, laŭ kiu iaj personoj aŭ objektoj estas normale netuŝeblaj, aŭ iaj agoj nefareblaj sen ia socia aŭ magia puno.
    Ili havas neniujn tabuojn, kiuj limigas iliajn vivojn.
    Tio estas tabua temo por mi.
    La hebreoj tabuis la manĝadon de porkaĵo.
    La nomo de reganta faraono estis tabuata en Egipto.
    Multaj aferoj, kiuj estis tabuoj antaŭe, nun estas sentabuigitaj.

Tradukoj
[redakti]

Referencoj kaj literaturo
Vikipedio enhavas artikolon pri: Tabuo
  • Majstro, la Esperanta multlingva tradukvortaro: „tabuo“.
Referencoj kaj literaturo