remburi

Esperanto

 Verbo

Tenso	Estinteco	Estanteco	Estonteco
Indikativo	remburis	remburas	remburos
Adjektiva aktiva participo	remburinta	remburanta	remburonta
Adjektiva pasiva participo	remburita	remburata	remburota
Substantiva aktiva participo	remburinto	remburanto	remburonto
Substantiva pasiva participo	remburito	remburato	remburoto
Adverba aktiva participo	remburinte	remburante	remburonte
Adverba pasiva participo	remburite	remburate	remburote
Moduso
Infinitivo	remburi
Volativo	remburu
Kondicionalo	remburus

Vorterseparo

rembur + i

Signifoj

1. (transitiva) kovri ŝegon, kanapon per kusenoj el haregoj, risortoj, por fari ilin komfortaj

   seĝo remburita, seĝo simpla aŭ neremburita

Tradukoj

   

angla: to pad → en

Fontoj kaj citaĵoj

Referencoj kaj literaturo

Kabe. Vortaro de Esperanto. Parizo: Esperantista Centra Librejo, 1922 (2‑a eldono).