macedono

Esperanto

macedon + o

 Substantivo

Kazo	Ununombro	Plurnombro
Nominativo	macedono	macedonoj
Akuzativo	macedonon	macedonojn

1. Ano de antikva popolo kiu loĝis norde de Grekujo; macedoniano. La fama Aleksandro Macedona konkeris Grekujon kaj poste, kun greka armeo, grandan parton de la tiame konata mondo.

Vortfaradoj kaj vortgrupigadoj

Macedono, macedona, Macedonujo, Macedonio

Komparu nuntempa makedono.

Tradukoj

   

germana: [ ] Mazedonier → de

Referencoj kaj literaturo

• Majstro, la Esperanta multlingva tradukvortaro: „macedono“.

Fontoj kaj citaĵoj