kulero

Esperanto

 Substantivo

kulero

Kazo	Ununombro	Plurnombro
Nominativo	kulero	kuleroj
Akuzativo	kuleron	kulerojn

Vorterseparo

kuler + o

Elparolo

Sono :

(

lingvo -eo-

)

(dosiero)

Signifoj

1. Manĝilo konsistanta el tenilo kaj kava, ovoforma aŭ ronda ekstremo, per kiu oni ĉerpas fluaĵojn aŭ duonsolidajn nutraĵojn.

Hiperonimoj

[1]

Ekzemploj

1. Granda telero, malplena kulero.

Esprimoj (parolturnoj)

[1]

Derivaĵoj

[1]

Tradukoj

   

afrikansa: lepel → af angla: [1] spoon → en franca: [1] cuillère → fr

indonezia: [1] sendok → id portugala: [1] colher → pt sveda: [1] sked → sv

Referencoj kaj literaturo

• Majstro, la Esperanta multlingva tradukvortaro: „kulero“.

Fontoj kaj citaĵoj