ĵuri

Esperanto

 Verbo

• (transitiva)

Elparolo

Sono :

(

lingvo -eo-

)

(dosiero)

Signifoj

[1] preni ion saktan kiel atestanton, jen iun aŭ ion, kiun oni opinias sankta, ke oni diras la veron aŭ plenumos promeson

Deveno

1. el la franca jurer, tiu ĉi el la latina iurāre. Komparu: itale giurare

Ekzemploj

1. Ĵuru ĝin per la barbo de la Profeto!

Derivaĵoj

1. paroli

Kontraŭvortoj

1. ĵurrompi

Vidu ankaŭ

kunĵuri

Tradukoj

   

araba: حَلَفَ → ar angla: [1] to swear → en bretona: [1] touiñ → br franca: [1] jurer → fr germana: [1] schwören → de hispana: [1] jurar → es itala: [1] giurare → it japana: [1, 2] 契る → ja ちぎる, chigiru

kataluna: [1] jurar litova: [1] prisiekti → lt pola: [1] przysięgać → pl; przysiąc → pl portugala: [1] jurar → pt rumana: [1] jura → ro rusa: [1] обещать → ru, клясться → ru; [2a-2b] клясться → ru sveda: [1] svära → sv

Referencoj kaj literaturo

•  "reta-vortaro.de" ĵuri

juri