jungi
Aspekto
| Tenso | Estinteco | Estanteco | Estonteco |
|---|---|---|---|
| Indikativo | jungis | jungas | jungos |
| Adjektiva aktiva participo | junginta | junganta | jungonta |
| Adjektiva pasiva participo | jungita | jungata | jungota |
| Substantiva aktiva participo | junginto | junganto | jungonto |
| Substantiva pasiva participo | jungito | jungato | jungoto |
| Adverba aktiva participo | junginte | jungante | jungonte |
| Adverba pasiva participo | jungite | jungate | jungote |
| Moduso | |||
| Infinitivo | jungi | ||
| Volativo | jungu | ||
| Kondicionalo | jungus | ||
| Signifoj |
- alligi taŭgan beston (ĉevalon, bovon) aŭ veturilon (motorhavan) al senpropulsa tirenda veturilo
- La patro jungis la ĉevalon al veturilo.
- La jungilaro rompiĝis.
- Ili prenis du bovojn kaj aljungis ilin al ĉaro.
- Kiu sin enjungis, devas tiri.
- Ni kunjungis du ĉevalojn.
- Ili maljungis lokomotivon.
| Tradukoj |
| Referencoj kaj literaturo |