gero

Esperanto

Deveno

1. El la germana Gehrung
2. El la mongola гэр

 Substantivo

Kazo	Singularo	Pluralo
Nominativo	gero	geroj
Akuzativo	geron	gerojn

1. Oblikva tranĉo fine de tabulo, listelo, tubo...
2. Granda familia tendo el ligna framo kaj felta tego tipe uzata de centraziaj nomadoj.

Samsencaĵoj

2. jurto

Derivaĵoj

• geri, geraĵo

Tradukoj

   

angla: [1] miter → en hispana: [2] yurta → es franca: [1] onglet → fr biais

mongola: [2] гэр → mn nederlanda: [1] verstek → nl pola: [2] jurta → pl