eduki
eduki
| Tenso | Estinteco | Estanteco | Estonteco |
|---|---|---|---|
| Indikativo | edukis | edukas | edukos |
| Adjektiva aktiva participo | edukinta | edukanta | edukonta |
| Adjektiva pasiva participo | edukita | edukata | edukota |
| Substantiva aktiva participo | edukinto | edukanto | edukonto |
| Substantiva pasiva participo | edukito | edukato | edukoto |
| Adverba aktiva participo | edukinte | edukante | edukonte |
| Adverba pasiva participo | edukite | edukate | edukote |
| Moduso | |||
| Infinitivo | eduki | ||
| Volativo | eduku | ||
| Kondicionalo | edukus | ||
- Direkti la elvolviĝon de fizikaj, moralaj kaj intelektaj kapabloj de infano aŭ junulo.
- Gepatroj edukis min en la plej granda severeco.
- Ili donis bonan edukon al mi.
- Mi zorgis pri edukado de malpli aĝa fratino.
- Niaj seminarioj havas edukan celon.
- Ĉu vi denove ne estis en edukejo?!
- Kiel malbele vi parolas, needukita knabo!
- Malsovaĝigi (beston).
- Ili edukis tigron kaj nun ĝi loĝas en ilia korto.
- Timu lupon edukitan kaj malamikon repacigitan.
- Neniu edukisto sukcesos eduki ĉi tiun beston, ĉar ĝi estas needukebla!
 | Tradukoj |
 | Referencoj kaj literaturo |
