dolĉamara

Esperanto

 Adjektivo

Kazo	Ununombro	Plurnombro
Nominativo	dolĉamara	dolĉamaraj
Akuzativo	dolĉamaran	dolĉamarajn

Deveno

dolĉa + amara, siavice el la itala vorto dolce kaj latina vorto amarus

Vorterseparo

dolĉ + amar + a

Signifoj

1. akompanata de ambivalaj sentoj samtempe malplaĉaj kaj agrablaj

   Kaj ĉie tie troviĝos la kasejo de Eratoa dolĉamara, kie la amo, malpuriga estas la parto plej fecunda, sed en la rufa vertero.

Tradukoj

   

germana: bittersüß → de angla: bittersweet → en

hispana: [1] agridulce → es sveda: [1] bittersöt → sv

Fontoj kaj citaĵoj