disputi

Esperanto

Tenso	Estinteco	Estanteco	Estonteco
Indikativo	disputis	disputas	disputos
Adjektiva aktiva participo	disputinta	disputanta	disputonta
Substantiva aktiva participo	disputinto	disputanto	disputonto
Adverba aktiva participo	disputinte	disputante	disputonte
Moduso
Infinitivo	disputi
Volativo	disputu
Kondicionalo	disputus

 Verbo: disput + i.

Signifoj

1. Malpaci akre diskutante:

   Ne disputu kun mi - mi ja estas via patrino!

   Pli bone ne miksu vin en malpropran disputon.

   Malmultaj ŝin ŝatas, ĉar ŝi estas disputema virino.

   Ni interdisputis pri la poentoj.

   Mia filo sendispute sekvas ĉiujn miajn ordonojn.

2. Diskuti:

   Pri gustoj oni ne disputas.

   Ilia disputo finiĝis kiam eniris la patro.

   Li estis nedisputebla posedanto de la domo.

   Ili pridisputis la novan leĝon.

Tradukoj

   

angla: tell off → en, dispute → en franca: disputer → fr germana: disputieren → de

rumana: disputa → ro

Referencoj kaj literaturo

• Majstro, la Esperanta multlingva tradukvortaro: „disputi“.

Fontoj kaj citaĵoj