diologo

Esperanto

 Substantivo

Kazo	Ununombro	Plurnombro
Nominativo	diologo	diologoj
Akuzativo	diologon	diologojn

Signifoj

1. specialisto pri diologio  

Vorterseparo

di + olog + o

Deveno

paŭso el la grekaj θεός, "dio", kaj λόγος, "scio"

Kontraŭvortoj

[1] demonologo

Hiperonimoj

[1] filozofo

Hiponimoj

[1] kazuisto

Ekzemploj

Diologo unuavide ŝajnas esti fakulo pri dio; ni ja nomas vinologo la fakulon pri vino, kaj en lando, kie estas multaj specoj de dio, kun subtilaj aromnuancoj, ekzistas rilate al dio homoj kompareblaj al vinologoj pri vino.

Vidu ankaŭ

diologio, diologa

Tradukoj

   

angla: theologian → en  franca: théologien → fr  germana: Theolog → de  hispana: teólogo → es

pola: teolog → pl  portugala: teólogo → pt rusa: богослов → ru , теолог → ru

Fontoj kaj citaĵoj