brutiĝi

Esperanto

 Verbo

Tenso	Estinteco	Estanteco	Estonteco
Indikativo	brutiĝis	brutiĝas	brutiĝos
Adjektiva aktiva participo	brutiĝinta	brutiĝanta	brutiĝonta
Substantiva aktiva participo	brutiĝinto	brutiĝanto	brutiĝonto
Adverba aktiva participo	brutiĝinte	brutiĝante	brutiĝonte
Moduso
Infinitivo	brutiĝi
Volativo	brutiĝu
Kondicionalo	brutiĝus

Vorterseparo

brut + iĝ + i

Elparolo

Sono :

(

lingvo -eo-

)

(dosiero)

Signifoj

1. (netransitiva) fariĝi bruta

Tradukoj

   

portugala: embrutecer-se → pt

Referencoj kaj literaturo

Kabe. Vortaro de Esperanto. Parizo: Esperantista Centra Librejo, 1922 (2‑a eldono).