abrikoto

Esperanto

 Substantivo

Kazo	Singularo	Pluralo
Nominativo	abrikoto	abrikotoj
Akuzativo	abrikoton	abrikotojn

abrikoto

Vorterseparo

abrikot + o

Elparolo

/a.bɾi.ˈko.to/^ⓘ

Signifoj

1. (botaniko) flavoranĝa frukto de abrikotujo, drupo

   Mi manĝis tri abrikotojn.

Tradukoj

   

angla: abricot → en afrikansa: appelkoos → af araba: مشمش → ar belorusa: абрыкос → be bulgara: кайсия ĉeĥa: meruňka → cs dana: abrikos → da finna: aprikoosi → fi franca: abricot → fr frisa: abrikoas germana: Aprikose → de ina greka: βερίκοκο → el

hispana: albaricoque → es hindia: ख़ूबानी → hi hungara: sárgabarack → hu, kajszibarack → hu itala: albicocca → it ina nederlanda: abrikoos → nl pola: morela → pl portugala: abricó → pt, abricote → pt rusa: абрикос → ru slovaka: marhuľa → sk sveda: aprikos → sv turka: kayısı → tr Volapuko: brikodabim → vo

Fontoj kaj citaĵoj

Referencoj kaj literaturo

• Kabe. Vortaro de Esperanto. Parizo: Esperantista Centra Librejo, 1922 (2‑a eldono).
• Majstro, la Esperanta multlingva tradukvortaro: „abrikoto“.