plezuro

El Vikivortaro
Iri al: navigado, serĉi

1. Kontentiga sento, estigata de libera aktiveco de niaj sentoj:

Mi sportas nur por mia propra plezuro. Por ĉiu plezuro devas esti mezuro. Mi plezuras (sentas plezuron) ĉe kantado. La spektaklo estis plezuriga. Ŝi estas gaja malgraŭ ĉiuj malplezuroj. Ĉe la malfeliĉo de via amiko ne plezuriĝu.

2. Agrabla, kontentiga sento, estigata de libera aktiveco de nia psiko:

Estas plezuro revidi vin sana. Malhumileco estas kara plezuro. Aĝo tro matura ne estas plezura.