gruo

gruo (Esperanto)

Substantivo

Signifoj

[1] ♉ genro (Grus) de migrantaj birdoj el la ordo de gruformaj kaj familio de gruedoj, kun longaj, maldikaj kruroj k kolo, kun longa, pinta beko k kun mallonga posta piedfingro: vulp’ invitis al si gruon; gruo klakas. ☞ ardeo.

[2] Ⓣ levmaŝino, konsistanta ĝenerale el oblikva brako, kies supra parto portas pulion; oni levas ŝarĝon per ŝnurego aŭ ĉeno suriranta tiun pulion, kaj tirata per malsupra vinĉo.

Ekzemploj

[1] Vulp’ invitis al si gruon; gruo klakas.

[2] : flosgruo, turgruo; movebla gruo, turniĝanta gruo (bumgruo); krakis gruoj kun siteloj, per kiuj homoj ĉerpis la akvon el NiloB.

Derivitaj nocioj

gruformaj/gruoformaj: ♉ Ordo (Gruiformes) de birdoj, ampleksanta gruon, ralon k.a.

rabgruo: Genro (Diatryma) de tre grandaj fosiliaj birdoj, kiuj vivis en N Ameriko k en Eŭropo dum frua terciaro; kun reduktiĝintaj flugiloj, fortikaj kruroj k beko.

rabgruformaj: Ordo (Diatrymiformes) de fosiliaj kurbirdoj, kiu ampleksas rabgruon.

Parencaĵoj

[1] ardeo

Tradukoj

 

angla: [1, 2] crane (en) franca: [1, 2] grue (fr) f itala: [1, 2] gru (it) f kataluna: [1, 2] grua (ca) latina: [1, 2] grus (la) v nederlanda: [1, 2] kraanvogel (nl)

pola: [2] żuraw (pl) v, [3] Żuraw (pl) v portugala: [1, 2] grou (pt) v rusa: [1] журавль (ru) v sveda: [1, 2] trana (sv); [3] Tranan (sv) hispana: [1, 2] grulla (es) f ĉeĥa: [1, 2] jeřáb (cs) v volapuko : grud