sulko
sulko
| Kazo | Ununombro | Plurnombro |
|---|---|---|
| Nominativo | sulko | sulkoj |
| Akuzativo | sulkon | sulkojn |
- Longforma rekta foso, farita en la teron.
- La plugilo tranĉas longajn sulkojn.
- Venteto sulkigis la akvon.
- La plejmulto treniĝas en la vojsulkoj de malnovaj kutimoj.
- Profunda nekonstanta falto.
- Kiam ŝi ridetas, sur ŝiaj vangoj aperas sulkoj.
- Liaj brovoj malsulkiĝis.
- La ŝipo trasulkas la maron.
- Profunda fendo, trovebla en iuj organoj.
- Cerbo havas multajn sulkojn.
- La manplatoj de avino estas jam sulkiĝintaj.
 | Tradukoj |
 | Referencoj kaj literaturo |
