Saltu al enhavo

starigi

El Vikivortaro
Tenso Estinteco Estanteco Estonteco
Indikativo starigis starigas starigos
Adjektiva aktiva participo stariginta stariganta starigonta
Adjektiva pasiva participo starigita starigata starigota
Substantiva aktiva participo stariginto stariganto starigonto
Substantiva pasiva participo starigito starigato starigoto
Adverba aktiva participo stariginte starigante starigonte
Adverba pasiva participo starigite starigate starigote
Moduso
Infinitivo starigi
Volativo starigu
Kondicionalo starigus
Vorterseparo
star + ig + i

Signifoj

[redakti]
  1. (transitiva) meti ion tiamaniere, ke ĝi staru [1]

Tradukoj

[redakti]
Fontoj kaj citaĵoj
  1. Kabe 1922, p.152
Referencoj kaj literaturo
Kabe. Vortaro de Esperanto. Parizo: Esperantista Centra Librejo, 1922 (2‑a eldono).